Standpunten

Zeden

Stuitend is het als mensen in de openbare ruimte geconfronteerd worden met allerlei vormen van onzedelijkheid en aanstootgevend gedrag. Vaak wordt de wens om van dit soort vervuiling verschoond te blijven, afgedaan met het oude liedje dat de staat geen zedenmeester is. Of het al even versleten argument dat de vrijheid van meningsuiting heilig en onaantastbaar is. Gevolg van deze jaren ’60-dogmatiek is dat puur op geld beluste lieden gewoon doorgaan met het produceren en op de markt brengen van uitingen en afbeeldingen die aantoonbaar slechte gevolgen hebben. Denk alleen maar aan het compleet verwrongen beeld dat (jonge) mensen via de media krijgen van de omgang tussen jongens en meisjes; een beeld dat mensen beschadigt, soms een heel leven lang.

Concreet:

  • Omroepen en anderen die via de media verantwoordelijk zijn voor radio- en tv-programma’s, moeten door de overheid (dwingend) aangesproken kunnen worden op wat zij uitzenden.
  • Posters of ander (reclame)materiaal langs de openbare weg mogen geen afbeeldingen of teksten bevatten die aanstootgevend zijn.
  • Hetzelfde geldt voor materiaal dat op Internet verschijnt.
  • De strafwet op het terrein van zeden biedt de nodige bescherming. Aanscherping is echter nodig om bijvoorbeeld ook digitale vormen van afpersing en dreiging met het publiceren van seksuele beelden krachtig tegen te kunnen gaan.  Bij de modernisering van de zedenwetgeving is het belangrijk dat ook dergelijke digitale vormen van afpersing expliciet strafbaar worden.
  • Er moet extra worden geïnvesteerd in veiligheid, onder meer om daadkrachtig op te kunnen treden tegen zedendelicten.
  • De strafmaat voor zeden- en geweldsdelicten in het Wetboek van Strafrecht moet hoger worden. Het is ongewenst dat de eisen voor een veroordeling wegens moord steeds strenger worden. De maximale straf voor doodslag moet van 15 jaar naar 20 jaar. Er moet ook meer zicht komen op de precieze hoogte van de opgelegde straffen.
  • Daders van (zeden)delicten mogen geen tbs ontlopen door niet mee te werken aan psychologisch onderzoek. Weigeren wordt niet geaccepteerd.
  • Zie ook bij prostitutie